Wita Cię serdecznie Ben Freeman,
w Aktualnościach A0003 opisałem naj-uzależnienia. Między innymi to najgroźniejsze i najkosztowniejsze ze wszystkich, czyli od trójki dyktatorów. Jest to łączne uzależnienie wewnętrzne od ego władzy i przemocy.
Chcę już teraz opisać jak ono powstaje, gdyż wprawdzie powstaje ono w nielicznych rodzinach, ale dziś wszyscy jesteśmy jego ofiarami. Za sprawą dwóch ważnych prezydentów sprawujących obecnie władzę, którzy cierpią z powodu tego uzależnienia.
Nie pomagaliśmy nikomu uwolnić się od tego uzależnienia, gdyż żadna osoba uzależniona od trójki dyktatorów nie poprosiła nas o pomoc. I raczej nigdy nie poprosi, gdyż chorzy nie tylko nie wiedzą o tym, że chorują.
Ale również dlatego, że to uzależnienie w ogóle nie szkodzi zdrowiu ich ciała. Zazwyczaj nie palą, nie piją i nie zażywają narkotyków A emocjonalne i wszystkie inne skutki uboczne ich uzależnienia boleśnie odczuwa głównie tylko ich bliższe i dalsze otoczenie.
Natomiast chorzy, jeśli w ogóle zaczynają je odczuwać, to u schyłku swojego życia. Kiedy nie mają już siły ani ochoty, aby coś zmienić w swoim życiu. Albo mają się tak dobrze jak dwaj wyżej wspomniani prezydenci, czyli tak dobrze jak nigdy dotąd.
Poznaliśmy jednak dobrze to uzależnienie, gdyż często pomagaliśmy dorosłym dzieciom, które były ofiarami tego uzależnienia a cierpiało z jego powodów jedno z ich rodziców. Ponadto podjęliśmy też próby pomocy rodzicom w uwolnieniu się od ich uzależnienia.
Były to niestety nieudane próby, gdyż rodzice najczęściej uważali, że są absolutnie w porządku, tylko ich dzieci są nieposłuszne. Ale nie był to czas stracony, gdyż dzięki temu zdobyliśmy wiele bezcennych informacji o tym jak powstaje i rozwija się to uzależnienie.
A zaczyna się już u bardzo małych dzieci i może się ono w pełni rozwinąć na dwa sposoby. Pierwszy jest taki, że dziecko zostaje „zarażone” tym uzależnieniem przez chorującego rodzica, co opiszemy dalej.
Natomiast drugi jest skutkiem walki małego dziecka o przyjemności w jego życiu. Tę walkę prowadzi potężna siła, którą jest ego. Dba ono o to, żeby życie dziecka było przyjemne. Czyli by przyjemności nigdy nie zabrakło i było ich zawsze więcej niż nieprzyjemności.
Ta walka zaczyna się toczyć już od chwili narodzin, kiedy noworodek traci wszystkie przyjemności związane z pobytem w brzuszku mamy. I nagle robi się bardzo zimno, przeraźliwie jasno i głośno. W dodatku robią z nim bardzo nieprzyjemne rzeczy.
Wtedy na polecenie ego noworodek sięga po jedyną formę władzy i przemocy, którą posiada, czyli krzyk. Drze się wtedy w niebogłosy po to, żeby ktoś poprawił jego okropne samopoczucie, którego doświadczył w chwili narodzin. A winowajcą tego złego samopoczucia był krótkotrwały skumulowany stres.
Uspokaja się dopiero wtedy, kiedy zostaje opatulony i znów słyszy miarowe pukanie serca mamy, które kołysze go do snu odkąd tylko zaczął słyszeć. Wtedy znów jest mu naprawdę przyjemnie, gdyż jego ego jest w pełni zaspokojone.
Ale jeśli znów przestaje być przyjemnie, to takie małe dziecko od razu głośno i wyraźnie to sygnalizuje. Nie może bowiem samo zadbać o potrzebne mu przyjemności. I we wszystkim zawsze musi liczyć na rodziców.
Począwszy od zmiany pieluszki kiedy robi się w niej nieprzyjemnie, przez zaspokojenie głodu a skończywszy na towarzystwie do zabawy. I jeśli nie dostaje tych przyjemności, to ciągle o nie walczy. Wtedy jego życie zaczyna się składać głównie z walki o podstawowe przyjemności dla ego.
Takie dziecko szybko uzależnia się od ego oraz władzy i przemocy, czyli uzależnienia zwanego trójką dyktatorów. Ego walczy zażarcie o te przyjemności, gdyż dla dziecka pełny brzuszek i zmieniona pielucha to nie tylko źródło przyjemności. Ale przede wszystkim kwestia przetrwania.
Dlatego dziecko szybko odkrywa, że ma wielką władzę i potężną formę przemocy psychicznej, którą jest krzyk i płacz. To bardzo skuteczna forma, gdyż jest trudna do zniesienia dla dorosłych. I każdy rodzic zrobi wszystko, żeby tego płaczu nie słyszeć.
Dlatego dziecko płacze do skutku, kiedy ma coś nieprzyjemnego w pieluszce. Albo dokucza mu głód, co jest bardzo nieprzyjemne. Płacze też kiedy czuje się samotne i nudzi się. Płacze zawsze wtedy, kiedy brakuje mu potrzebnych przyjemności, których na czas nie zapewnia mu rodzina.
Płacze, gdyż w tym wielkim świecie jest małym, bezbronnymi i samotnym człowiekiem. I potrzebuje dużo prawdziwych przyjemności, żeby przetrwać trudny początek swojego życia. Takich przyjemności, że ktoś je przytuli, pobawi się albo przeczyta bajkę na dobranoc.
Dlatego jeśli dziecko musi ciągle stosować przemoc w formie płaczu, żeby te przyjemności zdobyć to szybko się uzależni od trójki dyktatorów. Poczuje wtedy, że ta przemoc daje realną władzę, która pozwala zdobywać przyjemności, by nakarmić nimi swoje ego.
To uzależnienie zaczyna się od psucia dobrego stanu ego swoich rodziców, przez wykorzystanie władzy i przemocy w formie krzyku i płaczu. W przedszkolu i szkole takie dziecko będzie rozstawiać po kątach najpierw młodszych od siebie, później rówieśników a kiedy podrośnie i nabierze krzepy również starszych od siebie.
W dorosłym życiu będzie to robić już zawsze, dążąc do do zdobycia władzy w jakiejś grupie. A jeśli jest to niewykonalne zakłada własną i kieruje ją żelazną ręką. Z całą pewnością wybierze zawód dający jaką władzę i możliwość stosowania przemocy wobec innych.
Z dużym prawdopodobieństwem zostanie nauczycielem, policjantem, urzędnikiem czy politykiem. A kiedy zostanie partnerem w związku a później rodzicem, podporządkuje sobie wszystkich mieszkających pod jej dachem.
Ale jeśli rodzice zapewniają w porę to co dziecku jest potrzebne, to dziecko nie musi sięgać po władzę jaką ma. Ani stosować przemocy. Takie dziecko jest radosne i nie płacze często. Nie uzależni się od ego, jeśli nigdy nie poczuję jego głodu.
Nie będzie też sięgać po władzę i przemoc. Najpierw w formie krzyku i płaczu a później w żadnej innej formie, kiedy już trochę podrośnie. Nie pozna bowiem tej zależności, że dzięki przemocy może zdobyć władzę potrzebną do zdobycia przyjemności.
Nie będzie też mieć okazji doświadczyć tego, jak wielką władzę może dać przemoc. Wtedy jest duża szansa, że nie nauczy się zdobywać przyjemności dzięki władzy i przemocy. Ale najważniejsze jest to, że nie będzie mieć szansy uzależnić się od ego.
Nie będzie więc zaspokajać głodu ego, niszcząc dobre samopoczucie wszystkich dookoła. Bo od tego się zaczyna uzależnienie od trójki dyktatorów. A to czy u dziecka zacznie się rozwijać to uzależnienie zależy od jego rodziców.
Bo to rodzice zaniedbujący swoje dzieci wychowywali i wychowują wszystkich dyktatorów. A później ich dzieci szukają partnera, który będą mogli sobie całkowicie podporządkować. I mają z nimi dzieci, z którymi będą starać się zrobić to samo.
A jak to wygląda w praktyce za chwilę możesz przeczytać w Aktualnościach A0008 lub panelu edukacyjnym pod klawiszem E6 w materiale E0602.
Pozdrawia Cię serdecznie Ben Freeman
