Wita Cię serdecznie Jaś123,
Jednym z najczęściej zadawanych pytań przez nowych w Break Free jest pytanie o naj…uzależnienia. Które jest najbardziej niebezpieczne, najkosztowniejsze, trwa najdłużej, jest najtrudniejsze do leczenia najbardziej ryzykowne lub jest najczęściej spotykane czy najrzadziej spotykane?????
No i rzecz jasna dlaczego po moje „lekarstwo” sięgam najczęściej ? Na to ostatnie odpowiedź jest prosta – bo wybrane przez Ciebie ”lekarstwo” najszybciej i najskuteczniej poprawia Twoje samopoczucie. Żeby nie tracić czasu na pozostałe odpowiedzi postanowiliśmy je umieścić na stałe pod serduszkiem edukacyjnym E0601.
Na początek musisz wiedzieć, że uzależnienie to w ogóle jest naj choroba. Jest bowiem najczęściej spotykaną i najniebezpieczniejszą chorobą ze wszystkich. Bo jest jedyną przez którą możesz stracić zdrowie i życie nawet wtedy kiedy Ty na nią nie zachorujesz. Wystarczy do tego kierowca pod wpływem.
I wcale nie musi być pod wpływem alkoholu czy narkotyków. Bo może być pod wpływem leków, które zażywa bez wiedzy lekarza i służą mu tylko do tego, żeby poprawić samopoczucie. Ale ten „lek”, ma zwykle długą listę skutków ubocznych. Dlatego w znacznym stopniu ograniczył zdolność kierowcy do prowadzenia pojazdu.
Może nie zostać u niego wykryty, kiedy Twoje ciało będzie przygotowywane do odbycia ostatniej drogi. Albo wtedy, kiedy dowiesz się, że resztę życia spędzisz na wózku. Nigdy też nie będziesz mieć możliwości uprawiać normalnego seksu. A kierowca za zniszczenie Twojego zdrowia i życia dostanie co najwyżej wyrok w zawiasach.
Bo nie był pod wpływem niczego, czego zabrania prawo i nie jechał zbyt szybko. Większą karę za stracone przez Ciebie zdrowie i życie mogą dostać ci, którzy przerabiają drogę na najbardziej niebezpieczne kasyno na świecie. Kasyno, w którym ktoś żeby sprawić sobie chwilę przyjemności z tego, że jedzie znacznie szybciej niż inni.
I dla takiej przyjemności gotów jest zaryzykować nie tylko swoje zdrowie oraz życie, ale również Twoje i nas wszystkich. To są kierowcy, którzy nie chcą tracić pieniędzy w kasynach, gdyż wiedzą, że kasyno zawsze wygrywa. Dlatego wolą postawić na szali swoje i Twoje życie.
I uprawiają na drodze hazard przejeżdżając na czerwonym, wymuszając pierwszeństwo oraz znacznie przekraczając dozwoloną prędkość. A czerpią z tego przyjemność, że dziś znów nikt mnie ukarał za taką jazdę. Ale to nie ich uzależnienie jest najbardziej niebezpieczne.
Jest bowiem takie uzależnienie i to jednego człowieka, przez którego nawet miliony mogą stracić nie tylko zdrowie i życie. Ale również wszystko co posiadają z wolnością włącznie. Nazywamy je „trójką dyktatorów”, gdyż chorują na nie wszyscy duzi i mali dyktatorzy. To łączne wewnętrzne uzależnienie od ego władzy i przemocy.
Duży dyktator czyli ktoś wysoko postawiony, na przykład głowa państwa, żeby nakarmić swoje ciągle głodne przyjemności ego, co zwykle oznacza chęć narzucenia wszystkim swojego widzimisię, wykorzystuje do tego zdobytą już władzę. A jeśli okaże się ona za słaba to bez skrupułów sięga również po przemoc.
I rozpoczyna wojnę, najpierw w swoim kraju, przekonując do swoich racji wszystkimi środkami przymusu, których może użyć. A jeśli zdobyta dawka władzy w swoim kraju mu nie wystarcza, to próbuje przemocą zdobyć ją w innym. W niedalekiej historii najciężej chorowali Hitler i Stalin, ze znanymi Ci pewnie skutkami.
A dziś cierpimy z powodu uzależnienia przynajmniej dwóch prezydentów. Putina i Trumpa, gdyż obaj poprawiają swoją niską samoocenę i fatalny stan wiecznie wygłodniałego ego naszym kosztem. Pan Putin zaczął w Ukrainie nazywając ją specjalną operacją wojskową.
Słusznie, gdyż jedynym jej celem jest zdobycie dla niego kolejnej dawki władzy. Bo w Rosji zagarnął on dla siebie całą władzę jaka tam była. I nawet gdyby poszedł w ślady rzymskich cesarzy i ogłosił się bogiem, to nie miałby jej więcej.
Na razie zdobycie tej dawki kosztowało życie i zdrowie jakieś dwa miliony żołnierzy.
Prezydent Putin nie ma już szans jej wygrać, ale żeby jej nie przegrać, co byłoby katastrofą dla jego ego, musi nadal ją toczyć. Dlatego za jego panowania w Rosji ta wojna na pewno nigdy się nie zakończy. No chyba, że Ukraina zaakceptuje wszystkie jego warunki.
Ale się raczej nie wydarzy. Dlatego wojna nadal trwa. i będzie eskalować, gdyż w jej prowadzeniu pomaga mu teraz amerykański odpowiednik. W kampanii wyborczej obiecał, że zakończy tę wojnę w 24 godziny.
Ale zamiast tego rozpoczął wojnę z Iranem przez co ceny paliw przebiły sufit. Rachunek za to płacimy wszyscy na całym świecie, co bardzo pomaga rosyjskiemu prezydentowi. I przez uzależnienie tych dwóch panów na świecie zrobiło się nie tylko bardzo niebezpiecznie, ale i bardzo drogo.
Bo prezydent Trump nie bardzo mogąc prowadzić wojny prawdziwe, z lubością prowadzi wojny handlowe. Wszystko po to, żeby nakarmić swoje wygłodniałe ego przyjemnością bycia w centrum uwagi. Bo nie potrafi biedaczysko, sprawić sobie prawdziwej przyjemności, która nie szkodzi nikomu.
Widać to świetnie po jego ciągle kwaśnej minie. I jeszcze lepiej po minie jego małżonki.
Do uzależnienia tych panów wrócę jeszcze nie raz. Ale z tego co napisałem powyżej, wynika jasno, że „trójka dyktatorów” w wydaniu prezydenckim jest nie tylko najniebezpieczniejszym uzależnieniem. Ale również najbardziej kosztownym.
I niestety to uzależnienie nie uderza po kieszeni tych prezydentów, tylko nas wszystkich.
Ale obaj panowie nie uzależnili się na piastowanych dziś stanowiskach. Oni zdobyli władzę, gdyż już wcześniej byli od niej uzależnieni. A uzależnili się od władzy i przemocy w swojej rodzinie, kiedy byli jeszcze mali.
Prezydent Putin walcząc o przyjemności, których nie dawała mu rodzina a Trump „zaraził się” tym uzależnieniem od swojego ojca.
Niedługo o tym napiszemy, gdyż to uzależnienie w rodzinnej wersji jest dość częste a dyktatorzy choć mali, są dla swoich bliskich tak samo niebezpieczni.
Natomiast już dziś mogę Ci powiedzieć, że „ trójka dyktatorów” to jest uzależnienie jeśli się zacznie u kogoś rozwijać, to jest tym uzależnieniem , które może trwać najdłużej. Bo widać je już dobrze u najstarszych dzieci, które potrafią podporządkować sobie wszystkich dookoła. I zwykle trwa do śmierci.
Ta śmierć przychodzi późnym wieku, gdyż osoby uzależnione od trójki nie palą, nie używają narkotyków, bardzo rzadko piją i nie objadają się. A samo uzależnienie chemicznie jest bardzo zdrowe. Bo to są hormony szczęścia w czystej postaci.
W dodatku skutki uboczne uderzają głównie bliższe i dalsze w otoczenie chorego.
Nie oznacza to wcale, że prowadzą szczęśliwe życie. Opiszemy tu kilka przypadków, to się przekonasz, że nie ma im czego zazdrościć. Bo znacznie częściej niż inni są porzucani przez małżonków. Nie utrzymują żadnych relacji z tymi dziećmi, które nie chciały się im podporządkować.
Nie mają też przyjaciół, gdyż bardzo źle znoszą prawdę o sobie. I w zasadzie nigdy nie podejmują terapii, gdyż musieliby przyznać rację komuś innemu. A na coś takiego ich ego nigdy nie pozwoli.
Umierają zwykle po długiej samotności i cierpieniu z powodu starczej depresji spowodowanej tym, że nie potrafili nikomu okazać miłości.
A miłość to największa przyjemność, której możesz doświadczyć w swoim życiu. Dlatego może też się stać najcięższym uzależnieniem. Z tego też powodu ze wszystkich uzależnień wewnętrznych leczyć jest je najtrudniej. Zazwyczaj to się nie udaje, gdyż taka prawdziwa miłość nigdy całkiem nie umiera.
Nie umiera nawet wtedy, kiedy umiera osoba, którą ktoś tak kocha, że nie potrafi przestać, choćby po to, żeby nie cierpieć z powodu często wieloletniej samotności i móc ułożyć sobie życie z kimś innym. Nie umiera też, kiedy kochana osoba odchodzi i układa sobie życie z kimś innym.
Z tego powodu rzadko jest zaczynana terapia tylko tego uzależnienia. Po prostu pacjenci nie chcą się pozbywać tak wielkiej przyjemności, którą jest prawdziwa miłość do kogoś, nawet jeśli to uzależnienie demoluje ich życie.
Ale dość często potrzebna jest terapia uzależnienia, którego przyczyną jest uzależnienie od miłości.
Zdecydowanie najczęściej stosowanymi „lekarstwami” uspokajającymi ten cyklon emocji, który potrafi wywołać uzależnienie od miłości jest alkohol, narkotyki i seks. Wtedy jest jakaś szansa, żeby przy okazji pomocy w uwolnieniu od tych „lekarstw” przynajmniej złagodzić skutki uzależnienia od miłości.
Natomiast z uzależnień zewnętrznych najtrudniej jest leczyć uzależnienie od którejś formy jedzenia. Nazywane jest też uzależnieniem od smaku. Trudno jest leczyć to uzależnienie, gdyż głód jest bardzo nieprzyjemnym uczuciem a uczucie sytości jest bardzo przyjemne.
Ponadto, żeby żyć nie musimy palić tytoniu, pić alkoholu czy zażywać narkotyków. Ale jeść musimy.
Przez to w terapii uzależnienia od jedzenia nie można go całkiem odstawić, tak jak odstawia się alkohol czy narkotyki. Przez to każdy kęs jedzenia, który jesz w czasie terapii, jest przy okazji potężnym wyzwalaczem głodu jedzenia. A tego skutkiem jest to, że często jesz więcej niż Ci wolno w czasie terapii.
Ze wszystkich form jedzenia najtrudniej jest leczyć uzależnienie od tego co jest słodkie, gdyż smak słodki ze wszystkich smaków sprawia nam największą przyjemność. Dlatego słodycze ze wszystkich form jedzenia są najczęściej odpowiedzialne za nadwagę i otyłość.
Jeśli przyczyną nadwagi i otyłości jest uzależnienie, a zwłaszcza u pań najczęściej tak właśnie jest, to żadna dieta cud czy katowanie się ćwiczeniami nic nie pomogą. Kończysz dietę, ćwiczenia lub przestajesz brać pigułki na ograniczenie apetytu a efekt jojo pojawi się na pewno.
Schudnąć i znów nie przytyć, jeśli przyczyną jest uzależnienie, możesz tylko wtedy kiedy usuniesz ze swoich uczuć i emocji przyczynę tego, że potrzebna Ci jest jakaś przyjemność zastępcza w postaci słodyczy lub innej formy jedzenia.
Czyli musisz nadwagę lub otyłość leczyć tak jak się leczy uzależnienie.
A później znaleźć jakąś prawdziwą przyjemność, która pomoże osiągniętą wagę utrzymać. Parę naszych koleżanek zanim jeszcze trafiły do Break Free, postanowiło wtedy zacząć palić papierosy, gdyż gdzieś przeczytały, że nikotyna łagodzi objawy głodu.
Rzeczywiście nikotyna łagodzi objawy głodu, ale to nie jest prawdziwa przyjemność tylko przyjemność zastępcza. Trafiły w ten sposób z deszczu pod rynnę. Przez jakiś czas udawało im się utrzymać niższą wagę.
Ale nieleczone uzależnienie od słodyczy rozwijało się. Dlatego słaba przyjemność zastępcza, którą jest nikotyna, przestała łagodzić skutki ciągłe rosnącego głodu czegoś słodkiego. I po pewnym czasie część koleżanek zaczęło znów podjadać słodycze, ale nie przestały palić papierosów.
Przez co uzależniły się od nikotyny i ponowni wróciły do uzależnienia od cukru i dawnej nadwagi. W czasie uwalniania się w Break Free od obu tych uzależnień w okazało się, że stało się tak dlatego, że nikotyna była dla nich „lekarstwem” sprawiającym znacznie większą przyjemność.
Bo dużo trudniej było im się od niej uwolnić niż od słodyczy. I to właśnie od rozmiaru przyjemności zależy to, czy pierwsze sięgnięcie po któreś z „lekarstw” zamieni się w uzależnienie. Z naszych obserwacji wynika, że największym ryzykiem obciążone jest sięgnięcie po nikotynę i narkotyki.
Nikotyna jest wprawdzie słabą substancją uspokajającą emocje i poprawiającą samopoczucie, ale jeśli za pierwszym razem sprawi dużą przyjemność, to prawdopodobieństwo trwałego uzależnienia jest ogromne.
Dziś szansa na to jest znacznie większa niż kiedyś, kiedy były dostępne tylko papierosy i inne wyroby tytoniowe, zwykle nie najlepszej jakości.
Bo dziś pierwszy kontakt z nikotyną może być bardzo przyjemny dzięki pachnącym i ponoć bezpieczniejszym dla zdrowia alternatywom bezdymnym. Przez co są one z całą pewnością odpowiedzialne za to, że liczba osób uzależnionych od nikotyny stale rośnie, zwłaszcza wśród młodego pokolenia.
I będzie rosła mimo zakazu palenia w zasadzie we wszystkich miejscach publicznych. Nie pomagają też ostrzeżenia o szkodliwości palenia umieszczone na wszystkich opakowaniach wyrobów tytoniowych.
Bo ta „profilaktyka” została oparta na strachu przed konsekwencjami zdrowotnymi za wiele lat. A tak odległy strach zawsze przegra z dawką przyjemności, którą możesz mieć za chwilę.
Ponadto ta mała dawka przyjemności zastępczej potrafi szybko, skutecznie i na bieżąco łagodzić skutki małych i średnich stresów, których doświadczamy najczęściej.
Często jest też stałym elementem życia towarzyskiego, przez co silnie uzależnia nie tylko pod względem chemicznym, ale również behawioralnym.
Ponadto to uzależnienie za sprawą bezdymnych alternatyw jest też dużo łatwiejsze do ukrycia przed rodzicami i wychowawcami.
Skutek tego jest taki, że pierwsze sięgnięcie po nikotynę jest obarczone chyba największym ryzykiem powstania trwałego uzależnienia. Zapewne też z tego powodu uzależnienie od nikotyny jest najczęściej spotykanym uzależnieniem zewnętrznym w ogóle.
Jest tak mimo tego, że wszyscy wiedzą, iż palenie tytoniu jest przyczyną wielu groźnych chorób znacząco i bardzo skracających życie. Tak samo ryzykowne, choć troszkę z innych powodów, jest pierwsze sięgnięcie po któryś z narkotyków.
Bo jeśli jakiś narkotyk sprawi Ci odlotową przyjemność, to już pierwszy kontakt może spowodować uzależnienie. I będzie się ono rozwijać mimo tego, że narkotyki są zwykle drogim „lekarstwem” a zdobycie ich prawie zawsze zmusza do złamania prawa.
Będą kupowane mimo tego, że osoba uzależniona nigdy nie ma pewności, co tak naprawdę kupuje i zażywa. Ale największe ryzyko sięgnięcia po narkotyki, nie polega na tym, że jest to potężna dawka przyjemności zastępczej lub przyjemności zapomnienia, powodująca bardzo szybko silne uzależnienie.
Tylko na tym, że skutki uboczne jakie wywołują narkotyki, bardzo szybko pozbawiają Cię zdolności do myślenia przyczynowo – skutkowego. Dlatego w zwykle już od pierwszego kontaktu z takim naj narkotykiem tracisz wpływ na bieg zdarzeń w Twoim życiu.
W dodatku najszybciej ze wszystkich uzależnień pojawią się poważne problemy ze zdrowiem Twojego ciała. Z tego powodu nie spotkasz wśród żywych narkomanów tych biorących po 20 lat twarde narkotyki.
Ale dość łatwo spotkasz kogoś uzależnionego jeszcze dłużej od ego. Występuje ono rzadko jako pojedyncze uzależnienie, co przejawia się tym, że świat i wszystko na tym świecie ma być według osoby uzależnionej od ego takie, jaki ona chce żeby było.
Bardzo dobrze to widać w relacjach międzyludzkich, kiedy osoba uzależniona stara się za wszelką cenę narzucić wszystkim dookoła swoją wolę wykorzystując do tego jakiś rodzaj posiadanej przewagi.
Dzieje się tak najczęściej w relacjach rodzic-dziecko, starsze rodzeństwo-młodsze rodzeństwo, zwierzchnik-podwładny, silniejszy-słabszy.
Bardzo często, osoby uzależnione od ego, żeby postawić na swoim sięgają incydentalnie po posiadaną władzę, albo jakąś formę przemocy. Ale ponieważ te trzy przyjemności działając razem dają znacznie większą przyjemność niż suma ich przyjemności osobno, to bardzo często rodzi się z tego łączne uzależnienie wewnętrzne zwane trójką dyktatorów.
Ponadto uzależnienie od ego prawie zawsze towarzyszy innemu mocno już rozwiniętemu uzależnieniu. Skutkiem jest to, że całe życie osoby uzależnionej i jej najbliższego otoczenia toczy się wtedy pod dyktando głównego „lekarstwa”.
Ponadto ego osoby uzależnionej jest przyczyną tego, że nie chce ona podjąć terapii odpowiednio wcześnie.
Bo dokąd „lekarstwo” działa szybko i skutecznie a prawdziwych przyjemności chory nie umie zdobyć, to ego na podjęcie terapii i pozbycie się przyjemności zastępczej po prostu nie pozwoli.
Bo musiałoby pozwolić na życie bez przyjemności, czyli na śmiertelnie groźną depresję. I to wtedy, kiedy ma skutecznie działającą przyjemność zastępczą.
Dlatego dziś uzależnieni zaczynają terapię dopiero wtedy, kiedy przyjemność zastępcza przestanie działać skutecznie. Albo nie udało się jej zastąpić inną zastępczą ani znaleźć wystarczającej dawki prawdziwych przyjemności.
W praktyce terapia dziś zaczyna się wtedy, kiedy całe życie chorego oraz jego najbliższych leży już w gruzach. Albo komuś stało się coś nieodwracalne złego.
Dlatego mamy powody przypuszczać, że samodzielnie i w połączeniu z innym uzależnieniami, uzależnienie od ego jest najczęściej spotykanym uzależnieniem wewnętrznym. I bardzo możliwe, że najczęściej spotykanym w ogóle.
Natomiast na pytanie o najrzadziej spotykane uzależnienia odpowiadam zwykle następująco. Jeśli jest coś, co tylko Tobie na całym świecie sprawia przyjemność i zaczynasz korzystać z tej przyjemności by poprawiać swoje samopoczucie, chociaż szkodzi ona Tobie albo innym, to jest to na pewno najrzadziej spotykane uzależnienie.
Bo możesz się uzależnić od dosłownie wszystkiego, co Tobie albo tylko nielicznym sprawia przyjemność. Przy okazji zapamiętaj też to, że nigdy nie uzależnisz się od tego, co nie sprawia Ci przyjemności.
Nawet wtedy jeśli wszyscy inni nie potrafią sobie wyobrazić tego, że tak okropna rzecz może komuś sprawić przyjemność. Dlatego po analizie życiorysów wszystkich znanych seryjnych morderców, którzy nie byli chorzy umysłowo, uważamy że mordowali, gdyż sprawiało im to przyjemność.
Przyjemność, której w odpowiednio dużej dawce nie potrafili sobie zorganizować w inny sposób. Z żadnym seryjnym mordercą nie spotkaliśmy się osobiście. Ale mamy za sobą kilka przypadków pomocy w uwolnieniu się od przestępstwa, z którego ktoś sobie zrobił „lekarstwo” i je popełniał wtedy, kiedy bilans przyjemności znalazł się na minusie.
Mamy też za sobą pomoc w kilku uzależnień od hobby. Osobną grupą są uzależnienia często spotykane, ale bardzo rzadko leczone. Takie jak łączne uzależnienie od ego, władzy i pracy, którego skutkiem jest mobbing lub od ego władzy i seksu, którego skutkiem jest molestowanie seksualne.
A jeśli do tych trzech dołożymy jeszcze przemoc, to będziemy mieć przyczynę pozostałych przestępstw na tle seksualnym. A skutkiem uzależnienia od ego i słownej przemocy jest hejt.
Jak widzisz uzależnienia stają się wtedy naj, kiedy coś sprawia największej liczbie osób największą przyjemność. Ale możesz się uzależnić również od tego, co tylko Tobie sprawia przyjemność.
Nie możesz jednak w unikać wszystkich przyjemności tylko dlatego, żeby nie popaść w uzależnienie. Bo zaczniesz wtedy życie bez przyjemności, czyli dopadnie Cię depresja.
Dlatego na tym blogu pokarzemy jak korzystać z przyjemność by uniknąć depresji i przy okazji nie popaść w uzależnienie.
Pozdrawia Cię serdecznie Jaś123
